Promodj-ը մենակ էտ չի

ՈՒրեմն Promodj-ի կոնտեստի նկարները լրիվ բոց են, ընտրել  եմ դրանցից մի քանիսը

___________________________________________________________

Շնորհավոր Ձեր ԱնկաՊության օրը

Կարդում էի  Շուշան Շատիկյանի `  Անկախությանը վերաբերվող պոստը, այ ստեղ, ու ուզում էի մեկնաբանություն թողնեի, հետո զգացի, որ ասելիքս շատ ա, ասի ավելի լավ ա բլոգումս գրառում թողնեմ :
Մենք Հայաստանում 3 միլիոն ազգ ենք, համենայն դեպս մեզ ինչ-որ մեկն ասել ա, որ մենք էտքան ենք,մենք էլ առանձնապես դեմ չենք դրան, որտև սրտի խորքում, ուզում ենք, որ էտքան լինենք, ինչ կաներ հայ ազգն առանց անկախության…….. արթնանում ենք ամեն օր առավոտյան, խցկվում մառշուտկեքի մեջ

Ну где же вы ублюдки !

Եվ այսպես ……ինչքան ասում եմ էտ ոչխարների մասին չգրեմ, ախր ոնց չգրեմ, եթե էտ զոմբիացված զանգվածից  արդեն փորացավ ունեմ:

Ուշադիր նայեք  էս նկարներին, ցանկալի կլինի նկարներին մի հատ էլ սեղմեք, որ մեծանան, լավ երևա: Էս նկարները կարող է գտնել յուրաքանչյուր մարդ  Google- ում   Yandex-ում, ուղղակի փնտրելով древная карта мира, карта древнего мира կամ էլ    map of the ancient world ու   նմանատիպ արտահայտություններ , ձեր առաջ կհայտնվեն ահա այս նկարները, և շատ լավ է, որ այդպես է, այս քարտեզների նկարները հանված են ռուսական, ուկրաինական, ամերիկյան , եվրոպական մի քանի կայքերից, որ հետո ազիկները չասեն, որ հայերն են սա տպել  : Ու ամեն մի նկարը  նայելիս հարց տվեք ձեզ-   որտեղ ես դու Ադրբեջան –а я оброшаюсь к азикам,      ну где же вы ублюдки !  ?????????

YES COMMENT

Պեպսիի սերունդը

Մանկությանս տարիներից չգիտեմ ինչքան ա անցել…..ինչու չգիտեմ, որովհետև  ոչ մեկ չի կարա ասի, թե որտեղից ա սկսվում էտ մանկությունն ու երբվանից ա ավարտվում….ուղղակի զարթնում եմ մի օր առավոտյան ու ինձ ասում են, որ ես մեծ եմ ……թրաշս եկել ա, պետք  ա  հելնեմ, գնամ թրաշվեմ, հետո պետք ա պարապեմ, ոչ թե պարապ մնամ, հետո ընդունվեմ համալսարան, բակալավր , մագիստրատուրա ու դրանից հետո ընգնեմ ձևականությունների մեջ ու մի հատ էլ ասպիրանտուրա շխկցնեմ, էտ ընթացքում ծառայեմ Հայաստանի Հանրապետությանն ու եթե խախտեմս երդումս, պատժվեմ օրենքի ամբողջ խստությամբ, դե հետո ոնց ուզում ա լինի կսիրահարվեմ     

ԱՅՆՏԵՂ

Մտնում եմ Երևանի տուրիստական կազմակերպություններից մեկը և  <<Բարև ձեզ>>-ի տեղն ասում եմ Անթալիա: Տուրիստականի աշխատողները երևի ձևի համար սկսում են համոզել թե մի գնա ընդե, և այլն, և այլն, բայց ոնց ասեմ, ինձ համար ավելի շատ պրինցիպի հարց ա, էսքան ասում են Անթալիա-Անթալիա, ասեցի մի հատ ես պետք ա իմ աչքով գնամ տենամ էտ ինչ ա:

Մի օր էլ անցավ

Մի քանի օր առաջ էր: Արթնանում եմ առավոտյան, նախորդ օրվա որոշ անախորժ պահերն ու որպես դրանց հետևանք առաջացած երազները ըլը գլխիս մեջ իրար հետ կռիվ են անում, հետո աստիճանաբար էտ էլ ա անցնում ու արդեն գիտակցաբար էլ էս արթնանում ու ըտենց գիտակցաբար նայում ես պատուհանից`  քաղաքը տեղում ա, բայց դե ոչինչ չի փոխվել, ամեն ինչ նույնը……. ամառային xerox  արած օրեր  :)   ……. մի հատ աղջիկ ա անցնում պատուհանիս դիմացով, հրեշտակի դեմքով էր նա, մազերն էլ անըդհատ հետ էր տանում, բայց առավոտյան թեթև քամին նորից գցում էր դեմքի վրա

Մի քիչ էլ իրավաբանությունից

<<Ամոթալի է ոչ թե պատիժը, այլ հանցանքը>>- Հերդեր: Այստեղ մի փոքր ավելի շատ շեշտը դրել եմ խնդրի բարոյական կողմի վրա` չանտեսելով իրավականը, (նաև հոգեբանական) քանի որ շատ դեպքերում դրանք միմյանց հակասում են, և փորձել եմ շատ չծանրաբեռնեմ տարբեր հոդվածների թվերով և օրենսդրական մեջբերումներով,որպեսզի շատերին հեշտ ընկալելի լինի 
Համաձայնվեք. մենք մեր առօրյա խոսակցականում հաճախ ենք օգտագործում այսպիսի արտահայտություններ. << Աստված դրան կպատժի>>, կամ` << էտ մարդը ոնց-որ պատիժ լինի>>, կամ` << էտ ինչ պատիժ էր ,որ մեր գլխին ընկավ>> և էլի նմանատիպ արտահայտություններ:

Սաղ լավ ա լինելու

Բաքվում նավթի նկատմամբ պաշտամունքն այն աստիճանի է հասել, որ մարդիկ,եթե դրանց կարելի է մարդ անվանել, արդեն սկսել են նավթի մեջ իրենց զբոսանքը կազմակերպել:

Ուշադիր նայեք այս աղջկա ոտքերին, ամբողջովին նավթի մեջ են:

Եվ պատկերացնում եք?,  սա այն պետությունն է, որը մեզ մեղադրում է , թե իբր հայերը դիտավորյալ աղտոտում են Հայաստանի տարածքով անցնող և իրենց պետության տարածք մտնող առուները, գետերը (մասնավորապես Աղստևը)

Էս մի օրն էլ էսձև

Հիշում եմ գնացել էի մոտիկներիցս մեկի ծննդին, սկսեմ ըտեղից: ՈՒշացել էի , բայց ինադու էի արել (ըտենց տեղեր չեմ սիրում): Ասեցի ուշ գնամ, քիչ էլ կմնամ ու կթողեմ կգամ: Արդեն սեղան էին նստել: Մենակ ջահելություն էր`աղջիկ-տղա: Կուրսեցիներին էր կանչել, մի 10-12  հոգի կլինեինք:
Ու սկսեց <<փորլցոնումը>>, <<ծնունդդ շնորհավոր ըլնի, ախպեր ջան>>, <<ախպեր,  3-րդ  կենացը ծնողների կենացն ա>> ու էլի նման տիպի լիքը <<շաբլոն>> բաներ, ու  Թաթա <<Ամենալավը դու ես>>, հետո էլի Թաթա <<Հոլլիվուդում>>, հետո էլ քրտնախառնագրկված տանգո, որ չես ուզում պարես, ուղղակի, որ սաղ պարում են, դու էլ պետք ա պարես,որ չասեն էս ինչ անհավես մարդ ես, բայց անընդհատ մտածում ես, թե էտ անտեր երգը երբ պետք ա պրծնի